داشت و در همان قصر درگذشت « 1 » . وى در زمان خلافت على ( ع ) بيعت نكرد و اعتزال و انزوا را اختيار نمود « 2 » . طلحة بن عبيد اللَّه ، از افراد فوق العاده ثروتمندى است كه تنها در آمد او از املاكش در عراق ، روزانه به هزار دينار طلا بالغ مىشد ، اين مقدار علاوه بر در آمدى بود كه از املاكش در ناحيه « سراة » داشت . خانه او در كوفه معروف به « دار الطلحتين » از مشهورترين خانه‌هايى بود كه بر قصر پهلو مىزد ، در مدينه نيز خانه‌اى بر افراشت كه آن را با آجر و گچ و چوب درخت ساج هندى بنا كرد . به گفتهء عمرو بن عاص ، طلحه به اندازهء صد پوست گاو پر از طلا و نقره بر جاى گذاشت كه گنجايش هر يك از آنها يك صد پيمانه بود . ابن جوزى مىگويد : طلحه 300 شتر بار طلا از خود بر جاى نهاد . سعدى مادر يحيى بن طلحه مىگويد : طلحه در حالى مرد كه نزد خزانه‌دارش 000 ، 200 ، 2 درهم بود و آب و ملك و درختهاى او را 30 مليون درهم قيمت گذاشتند « 3 » . زبير بن عوام ، كسى است كه علاوه بر غلات و زمينهايى در مصر و اسكندريه و كوفه « 4 » ، يازده خانه در مدينه ، دو خانه در بصره ، و يك خانه در مصر داشت . خانه بصرهء او به قدرى مجلل بود كه شكوه و جلال آن تا سال 332 باقى ماند و زبانزد خاص و عام شد . وى داراى چهار زن بود كه پس از كنار گذاشتن ثلث ما ترك او به هر يك از آنها يك ميليون و دويست هزار سكه سهم الارث رسيد . به گفتهء بخارى ، اموال زبير پنجاه ميليون و دويست هزار و به گفته ابن هائم پنجاه و نه ميليون و هشت صد هزار درهم بوده است « 5 » . او به هنگام مرگ داراى هزار اسب ، هزار غلام و هزار كنيز و مقادير

--> ( 1 ) ر . ك : طبقات ابن سعد 3 / 105 . ( 2 ) خاندان نوبختى ص 30 . ( 3 ) ر . ك : طبقات ابن سعد 3 / 158 ، انساب الاشراف بلاذرى 5 / 7 ، مروج الذهب 1 / 434 ، عقد الفريد 2 / 279 ، دول الاسلام 1 / 18 و تجارب السلف ص 12 . ( 4 ) طبقات ابن سعد 3 / 77 ( 5 ) صحيح بخارى - كتاب الجهاد ج 5 ص 21 .